Hari-hari Terakhirku Usmkk…

Assalamualaikum w.b.t…

Malam ni ada dinner a.ka graduation night kat hotel Grand Riverview, tp sy tak pegi pun…dok tgh packing brg2..cadangnya nak balik esok malam. takde mood nak buat ape2 hari ni. Petang tadi lama jugak sy duduk berteleku sorang-sorang, mengenang kembali peristiwa2 kat usmkk ni. nak kata macam orang gila pun boleh, yang ada waxy flexibility, sejenis catatonia dalam pesakit schizo biasanya..hahaha, buat lawak je. Kalu nak tahu apa itu waxy flexibility, gunalah encik google:p

Sebenarnya, ada sesuatu yang buat sy tersentuh, tu yang lama berteleku macam beruk nampak hantu. Selepas jumpa dentist yang hensem tapi agak ‘kurang ****’…sebab telah membuatkan kawan sy tu sakit hati lalu mengugut untuk saman kalau dia cuba ulang perangai dia. Tak taula kenapa la dokter tu camtu, ah…biar jelah. Pastu by the time kami nak berpisah, barulah kusedar kenapa dia sangat sensitif, rupa2nya sebab lepas ni kami takkan berjumpa lagi (perasan je). huhuhu…sedihnya dan terharu. Dia peluk sy erat2 sambil menangis. Sebenarnya sy pun sedih nak berpisah, tapi masih bleh kontrol macho lagi. Tapi agaknya sebab dia mempunyai sifat wanita tulen dan sejati yang agak tinggi… Pastu sy pun balik bilik dengan perasaan sayu. . Percaya ‘kita’ sentiasa ‘hidup’ walaupun akan berjauhan. Nanti konvo jumpa lagi, pastu nak kawen jumpa lagi. Pastu? insyaAllah jumpa lagi di syurga:)

Cakap pasal kerja, i think i’m not competent enough to be a good doctor…which i have to be within tis 2 months. Arghh…simple procedure pun tak master lagi mcm buat venepuncture and insert branula. I think i have to take simple short course before entering my housemenship…ermmm. Pastu kena stadi sikit2 basic science… sebab bnyk gak dah lupa. isk..isk, bunyi mcm poyo je. Well. i’m not an excellent student, so have to work harder lah nampaknye w/p poyo. Cam tak pecaye je dah abes blajar, dan lagilah tak percaya boleh gak sy dpt title dr dalam usia yg agak muda, 23..nak masuk 24. tapi kan..its not all about the ‘dr’ title actually, but most important is about humanity…nilai seseorang tu ialah terletak pada hati dan perasaan. Kalau takde perasaan empati pd patient, camna nak enjoy life as a doctor kan. so, kalau nak survive in medical field, pokok pangkalnye ialah enjoy the work..huh, wil i?

Apa yang pasti…cabaran yang besar di hadapan. Sy kuat tido, kuat mkn, kuat mls, bolehkah berubah menjadi org kurang tido?lambat/kurang mkn? rajin? x tgk TV, bla..bla..bla.. Tulah pasal, segalanya terletak pada hati, kalau minat..semuanya will be okay, kena marah pun still bleh wat muka toya.. Hopefully i’ll be enthusiastic doing my work and on calls. Level of confident? ermm, 80% kot…hehehe, sebab sekarang dah takde distraction mcm masa my final year sebab level of my stupidity quite high at that time:p. Kawen? ermm, tak bincang lagi ngan parent. Just leave it to Allah. I’ll change my attitude, no more like student..yang malas dan suka ponteng kelas sebab alasan sakit kaki. Work for Allah and jihad di jalanNya, insyaAllah. Sy akan rindu pada all my groupmates;(

That’s All..

i miss my naughty attitute, skip classes ( jgn tiru), I miss my best friend…chat about life, love, everything with her…

Balqis:) I love you!!!

Ngantuk…2.36 a.m, esok nak watpa? bosannya..

Gud bye USM kubang Kerian and friends…

3 Comments

Comments RSS TrackBack Identifier URI